یوسف البرز، قدرت برنزی لاس و گاس

مصاحبه از: رامین احمدزاده دانشجوی رشته تربیت بدنی (فرنگی کار سنگین وزن) اشاره: یوسف قادریان از کشتی گیران فرنگی استان البرز است. وی موفق شد در مسابقات جهانی 2015 لاس وگاس آمریکا مدال برنز را به گردن بیاویزد. مصاحبه زیر گفتگوی اختصاصی وی با نشریه فراز البرز است. آقاي قادريان در چه سالی و كدام شهر به دنيا آمده ايد؟ در 25 فروردين 1372در شهرستان سقز از توابع استان كردستان به دنيا آمده ام. كشتي را از چه سني آغاز كرديد؟ كشتي را از سن 10 سالگي در شهرستان سقز آغاز كردم و تا دو سال در همان شهر كه زادگاهم بود در رده سني نوجوانان مشغول به فعاليت بودم. در چه سالی به استان البرز مهاجرت کردید؟ سال ها پيش من دوازده سال داشتم كه همراه خانواده ام به شهرستان نظرآباد مهاجرت کردیم و فعلا هم در شهر هشتگرد ساكن هستيم. به علت مسائل اشتغال و شرايط مربوط به خانواده ام به استان البرز مهاجرت کردیم. زير نظر كدام مربي، كشتي را در استان البرز ادامه داديد؟ از وقتي كه ساكن نظرآباد شدم زير نظر آقای محمد رضا ويس مرادی كشتي را ادامه دادم و در اين مدت به باشگاه شهرداري نظرآباد مي رفتم و در آنجا هم تمرين مي كردم و هم مشغول يادگيري فنون از استاد كشتي بودم. اولين مقامي كه به دست آورديد چه بود؟ اولين مقام را در شهرستان سقز به دست آوردم و نفر دوم شدم. مسابقه شهرستانی بود؟ بله مسابقه شهرستانی بود آنجا دوم شدم. بعد از آن مسابقه به استان البرز آمدیم. حضورتان دردیگرمسابقات چگونه بود؟ مسابقات رسمي قهرماني كشور بود، که در سال 88 برگزار شد مقام اول، کشوری را بدست آوردم. اولين مسابقات بين المللي هم در همان سال بود که در کشور بلغارستان برگزار گردید كه آنجا هم کشتی را واگذار کردم و به مقام پنجمی آن دوره ازمسابقات رسیدم. مهمترين مدالی كه تا به حال کسب کرده اید را عنوان کنید؟ همين مسابقات اخیرجهاني لاس وگاس بود كه سوم شدم مدال برنز را به دست آوردم و به افتخارات کشورم اضافه کردم. شما در این مسابقات اخیر كه مقام سوم را کسب کردید و مدال برنز را برگردن خودآویختید و افتخار استان البرز شدید که در جای خود تقدیر و تشکر دارد برای خوانندگان نشریه بفرمایید رویارویی با كدام يك از حريفانتان خيلي سخت بود؟ درمسابقات جهاني همه حريف ها جدي هستند اما جدي ترين آن ها حريف ترك بود ... به نظرم از همه سرسخت تر بود. همه رقبا را باید جدي گرفت. اگر رقیب را جدی نگیری کشتی را خواهی باخت چون همه کشورها با برنامه ریزی می آیند تا مدال بگیرند. اگر خاطره ای از مسابقات وزرشی دارید برای مخاطبان فراز بگویید؟ اول یک خاطره تلخ را نقل می کنم که در همين مسابقات لاس وگاس برایم اتفاق به خاطر اين، تلخ بود كه من حدود 20 ثانيه مانده بود تا به فینال برسم، اصلا ورق برگشت، كشتي را باختم حالا بايد براي سوم پنجمي تلاش مي كردم آيا مدال بگيرم یا نگيرم. واقعاً لحظه خيلي تلخي بود انگار دنيا بر سرم خراب شد. خاطره خوب و شیرین، با دعای خیر مردم عزیز ایران و پدر و مادرم بود که توانستم مسابقه سوم، پنجمي كشتي جهان را ببرم که با حريف قزاق مبارزه نمودم. که مقام سوم و مدال برنز را بدست آوردم. و یک سوال خودماني ،آقای قادریان قبل یا حین مسابقه ياد مادر و پدر و دعای آن ها می افتید و انرژی مثبت می گیرید؟ استرس در این گونه مسابقات خیلی زیاد است وقتی كه رفتم به مسابقه، بعد از صرف صبحانه وسايلم را جمع كردم. قبل از مسابقه عكس پدر و مادرم را نگاه كردم و رفتم ولي آن موقع زياد به اين جور چيزها فكر نمي كنی آنقدر عصباني هستي و استرس داری که بيشتر به مسابقه فكر مي كني. حمايت مسئولين از كشتي را چطور مي بينيد و آن را در استان البرز یا سطح كشور چگونه ارزیابی می کنید؟ استان البرز كه هيچ. اصلاً حرفش را هم نزن. من وقتی برگشتم حتی یک تماس تلفنی هم با من نداشتند آقاي نورمحمدي خودشان آنجا بودند در لاس وگاس. و رئيس هيئت بود اصلاً يك تبريك به من نگفت و اتاق هایمان هم در يک طبقه بود. البته چند روز پیش تماس گرفت و به مراسمی دعوت کرد. ما هم مي خواستيم پيش شهردار و آقاي گل محمدي مدير كل ورزش و جوانان استان البرز برویم. من هم در حقيقت گفتم كار دارم و مي خواهم بروم جايي نمی توانم بیایم به ایشان گفتم شما در حق من نامهربانی کردی من هم نمي توانم بيایم و ديگر هم نرفتم. نه استان، نه جای دیگر هیچ کمکی به من نکردند. شایعات خیلی زياد بود، آن موقع كه مقام کسب کرده بودید مثلا با آن حجم بالای نصب بنرهاي تبریک كه در سطح شهرستان های ساوجبلاغ و نظرآباد تصور مردم این بود که مورد حمایت جدی هستید؟ در حقيقت يك جشن در باشگاه شهرداري نظرآباد گرفتند. خواستند يك هديه اي هم به ما بدهند. شهردار هم تأييد كرد رفتيم دیدار هم كرديم قرار شد يک قطعه زمين هدیه کنند اما بعدها که آب از آسياب افتاد و ما رفتيم حضورشان، شهردار گفت آنجا به زور مردم چنين حرفي زدم. شهرداري كه بخواهد به زور چيزي به عنوان هديه بدهد، همان بهتر است که ندهد. بعد هم بي خيال شدم چون من 5 سال واقعاً تلاش كردم تا برای مردم عزیز کشورم افتخار کسب کنم، اصلاً هيچ ارزشي قائل نشدند، جايي هم كه ارزش برای یک ورزشکار ملی قائل نباشند، انگار به آنجا تعلق نداريد. به نظرم نروی بهتر است. من هم از نظرآباد رفتم و مسابقه اخیر را براي هشتگرد كشتي گرفتم. چطور موقع دعوت به مسابقات، رئيس هيئت کشتی و رئيس تربيت بدني شما را اعزام می کنند، بعد شما را اين طور رها می کنند؟ رئيس تربيت بدني كه آقاي كرمي بود فقط هر بار كه زنگ مي زدم به من مي گفت الان زنگ مي زنم، الان زنگ مي زنم فقط اين حرفش بود، وگرنه پيگير نبود. و همیشه می گفت : اداره ورزش پول ندارد، من هم می دانم پول ندارد، اما مي توانست پيگير مسائل ما باشند. بالاخره يک نهاد قوي هست و گرنه پيگيري هم نمي كردند. بيشتر به فكر خودشان هستند زياد به فكر ورزشكار يا ورزش و اينجور چيزها نيستند. به خاطر همين عدم توجه به ورزش است كه معتاد زياد شده هزينه هايي كه بايد صرف ورزش و مسابقات قهرماني بشود صرف کمپ های ترک اعتیاد مي شود. كمپ هاي ترك اعتياد هم اعلام كرده است كه رسماً شكست خورده ایم. حالا آقاي قادريان شما معتقد هستيد واقعاً ورزش مي تواند مشكلي مثل اعتياد را حل كند؟ به نظر من ورزش خودش يک پيشگيری هست، پيشگيري بهتر از درمان است. يعني الان اگر يک آمار رسمی اخذ شود به نظر شما، درمیان ورزشکاران معتاد دیده نمی شود یا درصد بسیار پایینی را شامل می شود؟ صددرصد. اصلاً به نظر من كسي که به ورزش روی مي آورد مقاوم مي شود خيلي از سختي ها را تحمل مي كند مثلاً گاهي مي گویم اي بابا اردو برای چيست بروم يک هفته استراحت كنم بعد كه به استراحت می روم، نمي توانم تحمل كنم بايد دوباره بروم باشگاه. يكي از دلايل اعتياد، نداشتن سرگرمی خوب مثل ورزش است. آقاي قادريان اگرکسی ازشما بپرسد، مي خواهم فرزندم را به ورزش کشتی بفرستم، شما موافق نیستید؟ چرا؟ البته ورزش بسیار روح بخش است و موجب طراوت و تازگی در روح جان آدم می شود. به کسی توصیه نمی کنم، به صورت حرفه ای ورزش را دنبال کند. اما همچنان معتقدم که برای سلامتی جسم و جان و پیشگیری از عوارض ورزش بهترین است. آقای سلیمانی هم که پیشکسوت کشتی است. بر همین قاعده گفته بودند اشتباه کردم ورزش حرفه ای را ادامه دادم. چون کشتی حرفه ای، بسیار سنگین است و آسیب جدی بر بدن وارد می نماید. باید در این رشته از ورزش که حرفه ای هم کار بکنی باید همه چیز را به جان بخری. مانند آسیب دیدگی و مسائل پزشکی دیگر. با توجه به این که در مسابقاتی در سطح بین المللی و در سطح آسیا و حتی مسابقات استانی در سطح کشور حضور داشتید. امکانات ورزشی در رشته کشتی در استان البرز را چگونه ارزیابی می کنید؟ مقایسه این شکلی در سطح ورزش های حرفه ای صحیح نیست بهتر به تناسب توان استان ها ارزیابی کنیم. البته همه خوب می دانند امکانات و شرایط ورزش های حرفه ای در برخی کشورها بسیار مناسب و عالی است. خوب ما هم به تناسب در استان البرز از امکانات مختصری برخورداریم که کافی نیستند. باید مسئولان به طور اساسی برنامه ای برای ارتقای سطح ورزش انجام بدهند. کسی از طبقه متوسط به پایین جامعه مثل بنده اگر بخواهد وارد عرصه ورزش حرفه ای شود. باید مورد حمایت جدی مسئولان قرار بگیرد. متأسفانه پیگیری و حمایت مادی و معنوی از ورزشکاران از سوی مسئولان استانی و شهرستانی بسیار کم است. آیا به مصاحبه در شبکه استانی سیمای البرز دعوت شده اید؟ بله پارسال پس از این که از مسابقه برگشتیم، به یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت شدم.که به عنوان جوانان و نوجوانان، مقام کشوری کسب کرده بودم. آقای قادریان نظرتان درباره موسیقی چیست؟ آیا ورزش و موسیقی رابطه خوبی دارند؟ بله موسیقی را دوست دارم چون برای روح خسته بسیار آرام بخش است. البته من باور دارم برای جسم خسته نیز تغذیه بسیار خوبی است. البته من، هم موسیقی کلاسیک و هم موسیقی سنتی را دوست دارم. به ویژه موسیقی های ناب ایرانی که در بین اقوام رایج است. البته من آهنگ های متفاوتی از هنرمندان موسیقی گوش می کنم. فقط به یک سبک و یک خواننده مقید نیستم. آیا به ازدواج فکر می کنید؟ نه فعلاً دوست دارم در مسیر ورزش حرفه ای که تمام وقت خود را صرف کرده ام، به موفقیت هایی دست یابم. بعد از کشتی به چه رشته ورزشی دیگری علاقه مند هستید؟ به برخی از رشته های ورزشی علاقه دارم از جمله ورزش بوکس هست که خیلی دوست دارم. الگوی اخلاقی شما در کشتی چه کسی است؟ من از خلق و خوی همه پیشکسوتان ورزشی خرسندم و درس گرفته ام اما آقای حبیب الله اخلاقی را الگوی خود می دانم. پس از شنیدن این کلمات آنچه به ذهنت خطور می کند بیان کنید: محمد بنا: بنای کشتی فرنگی ایران: وطنم البرز: نماد استقامت فراز: بهترین نشریه سقز = زادگاهم کشتی فرنگی: عشقم رسول خادم: مدیر پایین شهر: استعداد اوباما: خنده قادریان یوسف: زلیخا صحبت پایانی شما چیست؟ از تمامی مسئولان و دست اندرکاران ورزش تقاضا دارم استعدادهای جوانان در سطح استان البرز را شناسایی کنند و تلاش نمایند که این استعدادهای بالقوه به فعلیت برسند. من تمام تلاش خود را به کار خواهم بست تا بتوانم در مسابقات المپیک برای کشورم افتخاری دیگر بیافرینم و پرچم پرافتخار ایران را به اهتزاز درآورم. توقع دارم در این مسیر بلند و دشوار مسئولان هم همانند مردم تنهایم نگذارند و به تمام کسانی همچون من که از قشر متوسط جامعه هستند کمک نمایند. به جوانان و دوستان هم سن و سال خویش توصیه می کنم که برای سلامتی روح و روان خود فقط ورزش کنید.